Dualiteit

Hoe gaat het met onze ontwikkeling?
Ik wil je heel graag bemoedigen om door te gaan! Het is best een zware ontwikkeling die jullie doormaken.

Het is toch zo zwaar als je zelf denkt?
Het is zwaar door de strijd met het ingebakken denken.
De kracht daarvan wordt nog steeds zwaar onderschat in jullie wereld. En hoe liefdevol je er ook mee omgaat, het is toch een strijd in jullie wereld van dualiteit. Maar er zijn wegen, die ik je graag wil leren en jouw houding in dit alles maakt het idd zwaar of makkelijk te dragen. En dat doe je goed. Je bent resoluut in het uitbannen van de gedachten in je hoofd wat idd tenslotte JOUW terrein is en niet van zich opdringende gedachtenpatronen. Maar je neemt ze daarna ook liefdevol op in je hart om ze te leren over liefde en compassie. En dat is de enige juiste weg! Ik zou je de oefeningen willen leren om je lichaam op velerlei vlak te ondersteunen in dit ingewikkelde proces. En met je verder willen schrijven over het ontstaan van gedachten (en daarmee ziektebeelden) en hoe je deze constructief in kunt gaan zetten. Wat o zo belangrijk is in een leven in een hogere dimensie waar je gedachten op hetzelfde moment creëren wat jij denkt, en dat wil je geen spiraal van angst laten zijn.
Ik zal je iets vertellen over hoe dat werkt in een hogere frequentie en jullie reis daarnaar toe. Het is zo dat leven in die hogere frequentie een leven van vanuit liefde en compassie is en je gedachten navenant zullen zijn: liefdevol en vol compassie. Maar voor jullie daar aankomen vanuit een wereld vol dualiteit waar angst nog de boventoon voert over liefde, zullen jullie moeten leren de andere kant van de medaille te kiezen.
De ene kant is liefde, de andere kant is angst. Tesamen vormen zij Goddelijkheid. Kies je voor liefde, dan kies je ervoor om je angst om te zetten in goddelijkheid. Je voegt ze als het ware samen. Maar je kunt niet zomaar voor die andere kant van de medaille kiezen. In de dualiteit is het nodig dat je beiden zijden kent en ervaart voor je ze samen kunt laten vloeien in Goddelijkheid. Alles heeft twee kanten. Duister / Licht, Mannelijk / Vrouwelijk, Armoede / Rijkdom, vul zelf maar in wat je nog meer kunt bedenken. De som van die 2 is altijd Goddelijkheid. Waarbij je dus kunt zeggen dat licht en duister SAMEN pas Goddelijkheid zijn. De een is niet zonder de ander. In een leven vanuit licht en liefde is het duister en de angst totaal geïntegreerd. Wij kennen beide zijden even goed! We hebben een vrije wil en keuze en kiezen voor licht en liefde. We kiezen niet meer voor angst en duister omdat wij die kennen en de gevolgen kennen en nooit meer afgesloten wensen te zijn van onze Goddelijke kern. Alhoewel zelfs in onze wereld de vrije wil en keuze gehandhaafd wordt, is er geen ziel die ooit nog willens en wetens (en zelfs niet onbewust, want we zijn ons altijd bewust) voor angst en duister kiest. Dat is onvoorstelbaar. Leven vanuit Licht en liefde is zo onvoorstelbaar (voor jullie) mooi, vredig en vervullend dat je, als je maar 1 glimp daarvan kon opvangen, direct zou begrijpen wat ik bedoel.

O, maar ik denk wel te kunnen voelen waar je het over hebt. Ik denk dat ik wel glimpen opgevangen heb. Zeldzame glimpen misschien die nog niet half weergeven wat jij ervaart, maar toch... ook nu kies ik al bewust voor licht en liefde omdat ik nooit meer vanuit angst en slachtoffer gedoe wil leven. Is dat wat je bedoelt?

Ja, dat is op aards niveau absoluut wat ik bedoel. Het verschil is dat jullie nog makkelijk 'ten prooi' kunnen vallen aan angst en het duister. Ten eerste omdat jullie nog in de dualiteit leven en een ander bewustzijnsniveau hebben, ten tweede omdat het denken nog op een destructieve manier ingezet wordt.

Snap ik, en daar gaan we het over hebben in ons boek, toch?
Ja.

Ik voel ook steeds je respect en vanzelfsprekendheid in ons contact. Als je zegt dat wij een ander bewustzijnsniveau hebben, moet ik denken aan sommige mensen die roepen dat ze dat aanmatigend vinden. Alsof jullie meer zijn dan wij, of denken meer te zijn. Hun probleem, denk ik nu en zegt iets over hoe zij denken (!) Het voelt nóoit zo dat jullie denken dat wij minder zijn. Juist niet. Ik voel jullie respect voor wat wij hier doen en leren. Zoals ik mijn kind nooit minder of stom heb gevonden toen hij in de 1e klas zat en nog niet snapte wat ik begreep of kan wat ik kan.

Dank je, dat is fijn om te horen. Zo is het ook. We hebben bijzonder veel respect voor jullie weg daar en doen niets liever dan jullie onderwijzen en ondersteunen in jullie stap naar de volgende klas.