Hallo Judith, er zijn veel klachten die ontstaan vanuit hetzelfde punt. We gaan op reis naar dat punt, maar het zal even duren voor we daar zijn. Het is vanuit aards standpunt niet makkelijk om daar te komen, terwijl het vanuit ons standpunt in een oogwenk zou kunnen gebeuren. Ik wil je helpen op weg daarnaar toe. Het doet me veel genoegen dit met jou te mogen delen. Ik verheug me op onze ‘sessies’.
(de eerste stap)
Ik zit en voel, wacht geduldig tot ik And-Jala’s stem ‘hoor’’ in mijn hart, maar er is niets. Letterlijk niets. Ik merk opeens het verschil op tussen die lege/open plek in mijn hart en de drukte/warmte in mijn hoofd.
(volgende stap)
Ik voel hoe de leegte van mijn hart opstijgt naar boven, om mijn hoofd heen. Het wordt daar stiller en leger (helderder). Mijn gedachten ver op de achtergrond. Ik kijk om me heen naar de spullen in mijn kamer en merk op dat ik kijk zonder te benoemen of zonder oordeel. Het blijft redelijk stil in die hersenen die normaal al hun verhalen klaar hebben. En nu And-Jala?
Deze stille plek in je hart is de enige plek waar je diep in verbinding staat met je Zelf, met je ziel en met alle contacten met alle wezens van de aarde en van andere werelden. Deze plek van stilte kan zich uitbreiden tot jouw hjele wezen en dus ook tot de kolkende stroom van gedachten in je hoofd/hersenen. Deze stroom van gedachten is wat alles in jouw leven beïnvloedt, maar je merkt dat ze niet komt vanuit de stille plek in je hart waar je in diep contact staat met jezelf en alles om je heen, ofwel met het leven!
(Soms lukt het niet goed om An te horen, dat wacht ik. Ze ‘zucht’ en zegt: Ik maak gebruik van jouw woorden, want ik heb geen taal) Mooi!
Even terugkomend op wat je net gezegd hebt, als de stroom die mijn hele leven beïnvloedt niet vanuit die stille plek in mijn hart komt, is er dus nog een andere bron?
Ja, en daar gaan we naar op reis. Om die bron op te sporen en te begrijpen. Zodat je hem kunt omvormen en de bron uit je hart kunt gaan gebruiken om je leven te beïnvloeden. Het verschil zal marginaal zijn!
Wat bedoel je nu? Je zegt dat verschil klein zal zijn, onbelangrijk zelfs? Hûh?
Nee, niet onbelangrijk, maar wel zoals ik zeg: marginaal. De uitwerking zal echter groots zijn! *glimlacht*
Je zult het later begrijpen. We gaan verder.
Oké, sorry. Ik ‘hoorde’ Saïe lachen, hij zal me wel weer juffertje ongeduld hebben gevonden …
Saïe lacht en zegt: Geen juffertje ongeduld, maar juffertje ongelóóf! Haha …
Hé eh .. ik ben met An in gesprek, hoor! ☺
Beetje humor doet je goed, Judith! Niet zo zwaar. Houd het licht, dat maakt àlles makkelijker, ook voor An om toegang te vinden tot jouw hart. *glimlacht lief*
Oké, ik snap het, ik was weer bloedserieus aan de gang. Dank je voor de kwinkslag.
Het is fijn om Saïe in de buurt te hebben, Judith, dat houd ons beiden een beetje lichter. Ik neem mijn werk ook heel serieus. Naast het plezier is dat ook goed. Laten we met plezier ons werk serieus nemen. (glimlacht)
We gaan verder.
Het brein is een complex orgaan met veel bekende (begaanbare) wegen en nog meer onbekende (onbegaanbare) wegen. Veel van jullie medische wetenschappelijke onderzoeken zijn er op geënt om de methodes van het functioneren van het puur fysieke brein te omschrijven. Het is echter zo dat er ‘onder’ die methodes nog diepere lagen liggen die maar zelden onderkent, laat staan onderzocht worden.
Wat bedoel je met methodes?
De manier waarop het brein het doet om tot (goed) functioneren te komen.
Duidelijk
Het brein heeft verschillende kanalen om fysiek (goed) te kunnen functioneren. Het brein kan echter ook putten uit niet zichtbare, niet meetbare bronnen die hem voorzien van een eindeloze stroom informatie. Deze stroom schiet als een ongeleid projectiel door de hersenen en vindt doorgaans geen ‘vaste bodem’. Vergelijk dit met dolende gedachten.
Je kunt je gedachten ook bewust richten. Dit is een manier waarop je met je bewustzijn invloed uitoefent op je fysieke brein. Zo kun je (boodschappen-)lijstjes maken of herinneringen uit je geheugen naar boven halen. Dit is de manier waarop kennis verwerkt wordt. Er is ook nog het ‘weten’. Iets ‘zeker weten’ kàn voortkomen uit vergaarde kennis die je hebt opgedaan. Maar heaas is dit niet 100% waterdicht. De bron waar je jouw kennis uit hebt opgedaan kan het namelijk mis hebben, je kunt het verkeerd geïntepreteerd/gezien of gehoord hebben enz. Toch is het dit ‘weten’ waar 99% van de wereldbevolking haar wijsheid op baseert. Het is in jullie ogen het meest betrouwbare ‘weten’, want gebaseerd op kennis en verifiëerbaar. Wat jullie echter niet zien is dat het verifiëren van feiten en kennis aan de hand van zgn. Wetenschappelijke studies maar één deel is van de feiten en kennis die jullie in die studies jezelf ter beschikking stellen.
‘Wetenschappelijk bewezen’ betekent zoveel als bewezen op wetenschappelijke feiten. Dus gebaseerd op het weten middels kennis opgedaan door de bewust denkende kant van het brein. Gebaseerd op feiten die passen binnen de waarheid van een bepaalde groep mensen, meesal wetenschappers. Van Saïe heb je al geleerd dat ieder zijn eigen waarheid leeft om uiteindelijkte komen tot het enige dat waar is, nl. Dat wij allen één zijn. Wetenschappelijke onderzoeken sluiten deze waarheid uit. Ze handelen vanuit hun eigen waarheid of de waarheid van de groep. Zoals je nu begrijpt is dit niet dè waarheid, maar een individuele of groepswaarheid. Het is dus maar een déel van de feiten waarop wetenschappelijk onderzoek is gebaseerd. Een déel van de waarheid zo je wilt.
Dat betekent dat er dus nog een ander deel van de waarheid of de feiten is.
Ja, dat betekent dat er dus nog een deel is dat niet wordt betrokken bij de wetenschappelijke onderzoeken. Wetenschappelijk onderzoek is niet slecht, het is zelfs zeer nuttig. Alleen om het als absolute neer te zetten is een misverstand. Steeds meer wetenschappers lopen ook tegen die grens aan, waar ze beseffen dat er ‘meer’ is dan hun onderzoek zojuist heeft ‘bewezen’.
Wetenschappelijk bewezen is dus maar een deel van dat wat onderzocht is. Het is het andere deel dat wij gaan onderzoeken. En zoals het goede onderzoekers betaamd, doen we dat systematisch. En vooral zònder vooroordelen!
Spannend! Laten we maar gauw verder gaan dan.
Ik zit net weer te ‘wachten’ op And-Jala’s woorden als ik merk dat ik weg zeil op allerlei idiote gedachten. Van dromen die ik had vannacht, naar personen die met een naar gevoel geven. Dan merk ik hoe mijn lichaam reageert en zich anders gaat voelen. Ziekig. En verdrietig.
Het brein is een complex orgaan en stevig in staat om het hele lichaam, jouw gemoedstoestand, je psyche en gezondheid te beïnvloeden. Je ervaart dat het jouw onbewust opdoemende gedachten zijn die de sterkste invloed hebben.
Maar als ik bewust aan nare dingen denk, iemand die kan overlijden bijvoorbeeld, ga ik ook echt wel huilen hoor, terwijl die situatie helemaal niet aan het gebeuren is. In de mindfulness leren we deze gedachten te laten komen en gaan. Als een trein waar je niet instapt.
Het is een hele goede oefening om dit te doen en meer rust te vinden. Maar ook dit is maar een deel van de ‘oplossing’. Er is meer èn er is meer mogelijk.
Toch zijn er veel leraren die hierdoor de staat van Zijn bereikt hebben en mindfulness doceren als de weg er naartoe. Ik studeer het zelf ook.
Dat is mooi! En mooi meegenomen. En ik neem je mee op weg naar de dieper liggende methodes van het brein, die zich geven op een ànder functioneren. De meesters van de mindfulness kunnen die succesvol toepassen omdat ze het al zíjn. Ze gebruiken mindfulness als methode om hun Zijn te ondersteunen en doceren dit met veel liefde en overtuiging. Wetende dat hun pad werkt. Zo zijn er meerdere paden, meerdere manieren om hetzelfde te ondersteunen en alle meesters en voorgangers doceren deze wegen met liefde en vol overtuiging. Hún wegen naar dè waarheid, nl. die dat we allen één zijn.
Er is nog een weg. Namelijk die van het direct doorreizen naar de bron. Maar laten we bij het begin beginnen.
In het brein bevinden zich neuronen met talloze transmitters die met elkaar in verbinding staan. Die transmitters zijn de uiteinden van een stroom van informatie die door de neuronen met elkaar verbonden wordt en georganiseerd. Zo vormt zich een samenhang van informatie waarop het lichaam kan functioneren door middel van een geavanceerd zenuwsysteem dat zich via de ruggemerg vertakt in het lichaam. De informatie wordt zo vanuit het brein vertaald en getransporteerd zodat het lichaam kan functioneren. Ik heb het nu over informatie op puur fysiek niveau. Informatie die doorwerkt vanuit de input van de zintuigen, maar ook informatie die middels hetzelfde systeem teruggegeven wordt van het lichaam aan het brein. Een systeem dat zichzelf vlekkeloos onderhouden zou als daar niet de tussenkomst van het bewustzijn zou zijn en daarmee ook van het onderbewustzijn. Het is daar waar ‘problemen’ ontstaan in het transport en de vertaling van de informatie.
Dat er bewustzijn bestaat, is zelfs voor elke wetenschapper duidelijk, alleen hoe dit functioneert en welke invloed het heeft, daar zijn de meningen zeer over verdeeld. Uitspraken als ‘je bewustzijn verliezen’, je ‘bewustworden van iets’ of zelfs dat je ‘onbewust dingen doet’, geven een indicatie van hoe men tegen bewustzijn aankijkt. Het bewuste lijkt voor mensen die wetenschappelijk onderlegd zijn zoveel te betekenen als iets dat de hersenen begrijpen. Of iets dat je met je verstand begrijpt.
Het onbewuste is net zoiets als het vegetatieve systeem, iets wat vanzelf functioneert zonder dat je er invloed op uit kunt oefenen of iets dat je (even) niet met je verstand begrepen of gestuurd hebt. Het bewustzijn is datgene wat de mens op de dieren vóór heeft, namelijk dat hij zich bewust is van zichzelf. Wetenschappelijk gezien is dit een functie van het brein. Niet iets wat zich buiten het waarneembare bevindt. Toch is het bewustzijn wel degelijk verbonden met ‘iets’ dat voor de (medische) wetenschap (nog) niet waarneembaar is. Ook dieren hebben een bewustzijn, maar niet in die mate ontwikkeld zoals de mens er toegang tot heeft. Bewust zijn zegt iets over dat je je bewust bent dat je bent. Je kunt bewust ZIJN. Dieren zijn, zonder zich daarvan bewust te zijn. Alhoewel ze zich wel bewust zijn van hun omgeving en tot in hoge mate in staat tot interactie, zijn ze zich niet bewust van zichzelf. Zoals planten en mineralen ook ‘zijn’, maar zich niet bewust zijn van hun omgeving, alhoewel ze wel tot op zekere hoogte in staat zijn tot interactie op energie niveau (hierover later meer). Dit bewust zijn is van groot belang. Van groot belang voor elk wezen en haar scheppingskracht. Van groot belang voor het functioneren van alles wat bestaat.
